محمود نجم آبادى

277

تاريخ طب در ايران ( فارسى )

بايد به او زده شود . اگر شخص جرم را مرتكب شده باشد و از حد گريخته باشد ، سراپا مجرم و بايد چهارصد ضربه به او زده شود . اما درباره جرم رو به زخم در فقرات بيست و دوم تا بيست و پنجم از همان باب كيفر آن چنين آمده است : " براى بار اول بيست ضربه ، براى بار دوم سى ضربه ، براى بار سوم شصت ضربه ، براى بار چهارم صد ضربه ، براى بار پنجم يك‌صد و چهل ضربه ، براى بار ششم يك‌صد و هشتاد ضربه بايد به مجرم زده شود . اگر بار هفتم مجرم همان جرم را مرتكب گرديده و براى دفعات سابق حد نخورده باشد سراپا مجرم و يا از حد خوردن بگريزد چهارصد ضربه كيفر اوست " . در مورد ضربت زخم‌آور در فقرات بيست و ششم تا بيست و نهم چنين آمده است ) : كيفر ضربت و جرم زخم‌آور براى دفعه اول سى ضربه ، براى بار دوم شصت ضربه ، براى بار سوم صد ضربه ، براى بار چهارم يك‌صد و چهل ضربه ، براى بار پنجم يك‌صد و هشتاد ضربه . اما اگر بار ششم مجرم مرتكب جرم بالا گرديد و دفعات قبل حد نخورده ، يا آنكه از كيفر آن گريخته بود چهارصد ضربه كيفر اوست : " كيفر زخم خطرناك براى بار اول شصت ضربه ، براى بار دوم صد ضربه ، براى بار سوم يك‌صد و چهل ضربه ، براى بار چهارم يك‌صد و هشتاد ضربه است . اما اگر مجرم بار پنجم مرتكب زخم خطرناك شد و براى بارهاى قبلى حد نخورده بود آن شخص سراپا مجرم و بايد چهارصد ضربه به او زده شود و اگر مرتكب جرم فوق شده باشد و از حد خوردن گريخته باشد سراپا مجرم و بايد چهارصد ضربه بخورد ( فقرات سىام و سى و يكم و سى و دوم و سى و سوم باب چهارم ونديداد ) .